دوشنبه , مهر ۳ ۱۳۹۶
سرخط خبرها
خانه / روانشناسی / زناشویی / واژینیسم و مقاومت جنسی در خانم‌ها
واژینیسم و مقاومت جنسی در خانم‌ها

واژینیسم و مقاومت جنسی در خانم‌ها

واژینیسم و مقاومت جنسی در خانم‌ها

همه اشکالات را نمی‌توان مربوط به نادانی و یا عدم مهارت در فن عشق‌بازی دانست. گاهی اوقات وضعیت و عکس‌العمل زن است که تولید اشکال می‌کند. همان‌طوری که قبلاً گفتیم خیلی از  خانم‌ها بدواً در مقابل روابط جنسی مقاومت می‌ورزند. قاعدتاً این مقاومت به‌زودی از بین رفته و روابط طبیعی برقرار می‌گردد. گاهی هفته‌ها، ماه‌ها و حتی سال‌ها باقی‌مانده و تولید اشکال در هماهنگی جنسی می‌کند.

به‌طور مثال یک شرح‌حال برایتان نقل می‌کنم:

یک سال و نیم بود که باهم ازدواج‌کرده بودند ولی خانم مزبور باکره بود. قدرت و توانائی جنسی مرد طبیعی ولی دخول برای او غیرممکن بود. هنگام مقاربت زن متوحش شده خود را محکم می‌گرفت و با یک حالت عادی دفاعی خود را عقب می‌کشید. هردوی آن‌ها قبل از ازدواج منتظر بودند که روابط رضایت بخشی داشته باشند ولی با پیش آمدن این اشکال غیره منتظره سخت در وحشت و اضطراب افتادند. فکر می‌کردند شاید عیب و نقص عضوی در کار است که روابط جنسی را غیرممکن ساخته و یا اینکه ازلحاظ جنسی با یکدیگر ناسازگارند. بالاخره پس از معاینه معلوم شد که زن هیچ‌گونه عیب  عضوی ندارد. علت عدم دخول انقباض غیرارادی و شدید عضلانی نواحی مهبل می‌باشد. این انقباض یا اسپاسم را Vaginismus می‌گویند که گاهی اوقات در اوایل ازدواج تولید اشکال می‌کند.

آیا زن برای مقاومت در مقابل مقاربت عمداً این کار را می‌کند؟

خیر، این مقاومت از طریق رفلکس بوده و خارج از اراده می‌باشد. ممکن است زن از هر لحاظ طبیعی باشد و حتی میل و رغبت زیادی هم به روابط جنسی داشته باشد ولی هر وقت می‌خواهد شروع کند عضلات تناسلی از طریق رفلکس منقبض‌شده و از تداخل جلوگیری می‌کند. در اینجا تشویق و استدلال بی‌اثر است و کوشش بی‌جا هم باعث  ازدیاد ترس می‌شود که ممکن است باعث وخامت موضوع گردد. ما این حال را انقباض تناسلی یا Vaginal spasm  می‌گوییم.

علت این اسپاسم چیست؟ آیا مربوط به عصبانیت است؟

 ممکن است مربوط به عوامل روحی یا جسمی باشد. هر عاملی که در مقاربت ایجاد درد کند ممکن است ایجاد  اسپاسم هم بکند. در اکثر موارد اسپاسم نشانه مکانیسم دفاعی غیرارادی است در  مقابل روابط جنسی، ترس، اضطراب، موهومات دوران طفولیت درباره‌ی مسائل جنسی، خاطرات نامطلوب دوران جوانی و بالاخره عوامل دیگری که ممکن است در زناشویی مسبب چنین حالاتی گردند.

خاطرات قبلی چطور باعث بروز این مقاومت می‌شود؟

چون والدین غالباً مسائل جنسی را از اطفال خود پنهان می‌کنند ممکن است این مسائل در خاطره آن‌ها به‌صورت گناه، تقصیر و یا عیب تعبیر و تلقی گردد. از بچگی به دختران یاد می‌دهند که از تماس با دستگاه تناسلی خود احتراز کنند مبادا خسارت و یا جراحتی به آن وارد آید. با چنین خیالی آن‌ها همواره تصور می‌کنند که در مقابل  خطرات ناحیه تناسلی باید همیشه حالت دفاعی به خود بگیرند. در دوران بلوغ هم که آزادی بیشتری دارند ممکن است این افکار را داشته و عکس‌العمل و وضعیت آن‌ها پس از زناشویی شدیداً متغیر گردد. در چنین مواردی به‌طور غیرارادی خود را از مقاربت عقب کشیده و به‌وسیله این انقباض مکانیسم دفاعی خود را بکار می‌برند. این مقاومت ظاهری نشانه یک مقاومت غیرارادی و باطنی در مقابل روابط جنسی می‌باشد.

آیا این وضعیت در دوران زناشویی هم باقی خواهند ماند؟ من فکر می‌کردم که در روابط صمیمانه زن و شوهر چنین افکاری به‌زودی برطرف خواهد شد.

این مقاومت اکثراً پس از ازدواج به‌طرف شده و روابط جنسی طبیعی برقرار می‌گردد. گاهی مدت مدیدی باقی می‌ماند مخصوصاً اگر شوهر مهارت کافی نداشته باشد. برای خانمی که مدت مدیدی دچار این محدودیت‌ها و قیودات بوده نمی‌تواند صرفاً به علت این‌که مراسم عقد و ازدواج قانوناً به او اجازه روابط جنسی را داده همه آن‌ها را یک‌مرتبه کنار بگذارد. چنان چه مرد صبور نبوده و در اعمال و رفتار خود حس همدردی نداشته باشد ممکن است اضطراب او را شدیدتر و بر مقاومت او بی افزاید.

چگونه می‌توان این ترس را برطرف کرد؟

بهترین راه، جلوگیری از پیدایش آن می‌باشد یعنی تعلیم و تربیت جنسی در جوانی باید بر مبنای صحیحی استوار گردد. افکاری که در مغز دخترها نقش می‌بندد ممکن است بعداً رفتار جنسی آن‌ها را تغییر دهد. والدین همواره می‌کوشند تا ارزش و مقام خود را بر اطفالشان تکلیف و تحمیل کنند. در طول زمان بچه‌ها پی می‌برند که ازنقطه‌نظر پدر و مادرشان چه چیز صحیح یا غلط و خوب یا بد می‌باشد. بنابراین والدین باید بدانند که در تربیت جنسی اطفالشان چه اثرات عمیقی در آن‌ها باقی می‌گذراند.

به‌علاوه باید در آماده کردن و تربیت جوانان برای روابط زناشویی جدوجهد بلیغ مبذول دارند. جوانان نیز باید بدانند که در ابتدا باید صبر و تحمل داشته باشند و برای جلب اطمینان کامل زن کوشش‌های ممکنه را بکنند.اجازه بدهید قسمتی از کتاب(Vatzyazana s kama sutra) را که در 1600 سال پیش به رشته تحریر درآمده برایتان نقل کنم:

«با خانم‌های حساس باید به‌ملایمت رفتار نمود. هرگاه آن‌ها تحت‌فشار مردانی قرار گیرند که با آن‌ها آشنایی کمی دارند ممکن است فوراً از ارتباطات جنسی و حتی از جنس مرد متنفر شوند. بنابراین مردان باید مطابق ذوق و میل آن‌ها رفتار کرده و به تمام قوا برای جلب اطمینان آن‌ها بکوشند».

این دستور که متعلق به سال‌ها پیش است هنوز هم ارزش زیادی داشته و یکی از بهترین دستورات برای جلوگیری از عدم هم آهنگی جنسی می‌باشد.

اگر این اسپاسم پس از ازدواج بروز کند چه باید کرد؟

بدواً مرد و زن باید منشأ و اهمیت آن را دریابند. اگر ماهیت این اشکال کشف گردد شانس اصلاح آن به‌مراتب بیشتر خواهد بود. مطالعات بیشتر و عمیق‌تر درباره فیزیولوژی، پسیکولوژی و هنر روابط جنسی، اصلاح نقایص عضوی و در صورت لزوم اتساع مصنوعی پرده بکارت برای درمان این کیفیت کافی هست.

فرمودید درد هنگام مقاربت ممکن است باعث اشکالات جنسی بشود. آیا منظورتان از دردی است که هنگام پاره شدن بکارت عارض می‌گردد؟

خیر، دردی که در اثر اتساع بکارت ایجاد می‌شود موقتی بوده و در اواخر هفته اول، مقاربت نباید با ناراحتی همراه باشد. دردی را که منظور من است در اثر عوامل دیگری می‌باشد. نقایص عضوی، التهاب دستگاه تناسلی داخلی و خارجی، تحریکات مختلف در اثر کوشش‌های بی‌مورد در مقاربت را آن‌قدر نامطبوع کند که زن از انجام آن امتناع ورزد.

خانمی پس از ازدواج هنگام مقاربت احساس درد می‌کرد. مدتی پس‌ازاین که بکارت متسع شده بود این درد هنوز باقی بود و در اثر مرور زمان شدیدتر می‌شد. پس از مدتی ناراحتی به درجه‌ای رسید که هرگونه  رابطه جنسی برای زن و شوهر نامطبوع بود و جند ماه بود که از هرگونه روابطی امتناع کرده بودند. فکر می‌کردند این ناراحتی مربوط به ناسازگاری جنسی و یا عدم تناسب دستگاه تناسلی آن هست و هردوی آن‌ها ازدواج خود را مواجه با شکست تلقی می‌کردند. در امتحانی که از خانم مزبور به عمل آمد مشاهده شد که فرج و مهبل دچار التهاب شدید شده که با درمان‌های موضعی بهبود حاصل نمود و بعداً هنگام مقاربت به‌هیچ‌وجه دردی موجود نبود به‌نحوی‌که روابط طبیعی و رضایت بخشی برقرار گردید . شرح‌حال فوق نمونه مشخصی ازاین‌گونه اختلالات  جنسی هست . مقاربت‌های دردناک زیاد بوده و ممکن است منشأ ناراحتی‌های زیاد و اختلاف و نارضایتی در زناشویی بشود.

در درمان این‌گونه عوارض به‌هیچ‌وجه نباید مسامحه نمود بلکه باید هر چه زودتر به طبیب مراجعه کرد تا با دستورات و معالجات لازم دفع اشکال و ناراحتی را بکند.

برگرفته شده از کتاب: پاسخ به مسائل جنسی و زناشویی

اثر:دکتر هانا استون/دکتر ابراهام استون

انتشارات ارغوان

انتشار توسط 8 تم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*