سه شنبه , اسفند ۱ ۱۳۹۶
سرخط خبرها
خانه / سلامت / پزشکی / درمان فیبروم خانم‌ها/ توده‌های خوش خیم اما آزار دهنده
درمان فیبروم خانم‌ها/ توده‌های خوش خیم اما آزار دهنده

درمان فیبروم خانم‌ها/ توده‌های خوش خیم اما آزار دهنده

دکتر ابوالفضل مهدی زاده، جراح و متخصص زنان و زایمان از شیوه‌های جدید درمان فیبروم خانم‌ها می‌گوید

 

توده‌های خوش خیم اما آزار دهنده

یکی از شایع‌ترین بیماری‌های رحمی زنان فیبروم است. فیبروم‌ها در همه گروه‌های سنی زنان به وجود می‌آید اما سن شایع بروز آن ۴۰ تا ۵۰ سالگی است. گفته می‌شود این عارضه در بیش از ۷۰ درصد خانم‌ها در این سن دیده می‌شود. بعضی از انواع این بیماری مشکلات متعددی را برای زنان مانند نازایی، ایجاد درد و نیز خونریزی‌های شدید به وجود می‌آورد که درمان آن را اجتناب ناپذیر می‌کند. آمار جهانی این بیماری حاکی از آن است که حدود ۳ تا ۱۰ درصد از خانم‌ها مبتلا به فیبروم هستند اما متأسفانه آمار زنان دارای فیبروم در ایران مانند سایر بیماری‌ها به طور دقیق در دسترس نیست.

۳ نوع توده

فیبروم نوعی تومور خوش خیم رحم به شمار می‌رود. این بیماری در سنین مختلف از دوره جوانی تا پیری زنان را مبتلا می‌کند و در بعضی موارد مشکلاتی را برای بیمار ایجاد می‌کند. تعداد فیبروم‌ها متفاوت است و ممکن است از یک تا ۴۰ فیبروم و بیشتر ظاهر شود که بر اساس وضعیت آن درمان می‌شود. نوعی از فیبروم وجود دارد که داخل عضله رحم (اینترامورال) تشکیل می‌شود که در بعضی موارد بسیار بزرگ شده و با درد همراه است. این فیبروم همچنین باعث بزرگی شکم شده و با خونریزی زیاد همراه است.

نوع دیگری از فیبروم وجود دارد که به صورت توده‌ای برجسته خارج رحم به وجود می‌آید که به آن «ساب سروز» گفته می‌شود. این نوع فیبروم معمولاً بدون علامت بوده و بیمار تنها درمواردی که به علتی دیگر سونوگرافی کرده از آن مطلع می‌شود. این نوع فیبروم خیلی آزار دهنده نیست مگر آنکه بیش از حد رشد کند. نوع سوم فیبروم نیز داخل حفره رحم ایجاد می‌شود که زیر مخاطی نامیده می‌شود. فیبروم‌های زیر مخاطی معمولاً دارای علائم بارزی مانند خونریزی زیاد و نازایی است.

قاعدگی‌های نامنظم، خونریزی, درد و بزرگی شکم، وارد آمدن فشار بر اعضای مجاور، مشکلات روده‌ای، مثانه‌ای، کلیوی و نیز تحریک سیستم‌های عصبی لگن و ایجاد دردهای شدید در کمر و پاها از علائم این بیماری است.

 

چه زمانی نیاز به جراحی است؟

این بیماری معمولاً با جراحی درمان می‌شود و در موارد خاصی که به دلایل گوناگون مانند ابتلا به بیماری‌های پیشرفته‌ی قلبی – عروقی، دیابت، بیماری‌های خونی و سایر بیماری‌ها امکان جراحی وجود نداشته باشد، از درمان‌های دارویی استفاده می‌شود اما دارویی که به عنوان درمان مطلق فیبروم باشد، وجود ندارد و درمانهای دارویی تنها به طور موقت فیبروم را کوچک می‌کند. در دارودرمانی، تزریق بعضی داروها به طور موقت فعالیت تخمدان‌ها را متوقف کرده و با ایجاد یائسگی وضعیت مناسبی برای کوچک شدن فیبروم به وجود می‌آید.

بعضی فیبروم‌ها کوچک و بدون آزار بوده و از نوع فیبروم‌های «ساب سروز» است که نیاز به جراحی ندارد و تنها باید کنترل شود که اندازه‌ی آن تغییر نکند. فیبروم‌هایی هم داخل عضله‌ی رحم قرار دارند (اینترامورال)، اگر کوچک باشد و مزاحمتی برای بیمار نداشته باشد، نیازی به جراحی ندارد اما فیبروم‌های نوع سوم که زیر مخاط یا ساب مخاط است و معمولاً همراه با خونریزی زیاد بوده، باید جراحی شود زیرا مخاط رحم که قسمت داخلی رحم را تشکیل می‌دهد و ماهانه ریزش می‌کند، با تشکیل فیبروم‌های زیر مخاط، برجسته شده و فضای رحم را پر می‌کند و به دلیل داشتن رگ‌های شکننده و ریز باعث خونریزی‌های زیاد می‌شود.

 

هورمون‌ها گاهی فیبروم می‌سازند

از آنجایی که بعضی از انواع فیبروم ایجاد خونریزی می‌کند، در صورتی که درمان نشود، باعث کم خونی می‌شود. بعضی دیگر از انواع فیبروم‌ها هرچند منجر به خونریزی نمی‌شود اما اندازه بزرگ آن می‌تواند مشکلاتی را در نواحی لگن به وجود آورد. مانند آنکه به روده یا مثانه فشار وراد کرده و منجر به اختلال دفع شود یا آنکه باعث مسدود شدن حالب شده و منجر به از کار افتادگی کلیه‌ها شود. به همین دلیل درمان فیبروم بسیار مهم است.

مهمترین علت تشکیل فیبروم ناشی از مسائل ژنتیکی است اما عوامل محیطی نیز مؤثر هستند و به ویژه فعالیت هورمون‌های تخمدان در ایجاد این عارضه تأثیر دارد زیرا همه ماهه با تولید هورمون استروژن توسط تخمدان‌ها، فیبروم‌ها که گیرنده هورمون هستند، رشد کرده و بزرگ می‌شوند و به همین دلیل است که این تومورها بعد از یائسگی کوچک شده یا قبل از بلوغ تشکیل نمی‌شوند. از طرفی مصرف داروهای هورمونی یا مصرف بعضی غذاها نیز باعث تشکیل فیبروم می‌شود.

درمان‌های جدید

یک روش، جراحی باز یا لاپارتومی است که در این روش فیبروم‌ها به هر تعداد و هر اندازه‌ای که باشند، برداشته می‌شوند. روش دیگر عمل بسته یا لاپاراسکوپی است. در این روش با ایجاد سوراخ‌های ریز روی شکم، فیبروم برداشته می‌شود اما این شیوه برای همه بیماران مناسب نیست و شرط آن این است که تعداد فیبروم‌ها محدود و حداکثر ۳ فیبروم باشد و سایز آن نیز از ۶ سانت بیشتر نباشد. روش جراحی دیگری نیز وجود دارد که هیستروسکوپی نام دارد. در این روش از طریق واژن دستگاهی وارد رحم شده و فیبروم‌ها لایه به لایه برداشته و پاک می‌شوند.

یک شیوه‌ی غیر جراحی هم وجود دارد که شبیه آنژیوگرافی قلب است. در این شیوه با کمک سونوگرافی از طریق شریان پا وارد رحم شده و رگ فیبروم با تزریق موادی مسدود می‌شود. این شیوه که در بعضی کشورهای دنیا و همینطور ایران نیز انجام می‌شود، هنوز در مراحل تحقیق قرار دارد و عده‌ای از بیماران از این عمل راضی و عده‌ای دیگر ناراضی هستند.

 

چه زمانی باید رحم را خارج کرد ؟

هرچند احتمال بدخیم شدن فیبروم‌ها بسیار اندک است اما اگر زنان بالای ۴۰ سال مبتلا به فیبروم شوند، به دلیل آنکه در این سن دوران زایمان را سپری کرده‌اند، بنا بر تشخیص پزشک، رحم آن‌ها خارج می‌شود زیرا معمولاً تا ۲۰ درصد احتمال عود فیبروم وجو دارد اما اگر زنان زیر ۴۰ سال و در سنین جوانی مبتلا به فیبروم شوند، هنگام عمل جراحی تنها فیبروم آن‌ها برداشته می‌شود.

منبع: سیب سبز

انتشار توسط 8 تم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*