دوشنبه , مهر ۳ ۱۳۹۶
سرخط خبرها
خانه / روانشناسی / زناشویی / امتناع زنان از روابط جنسی
امتناع زنان از روابط جنسی

امتناع زنان از روابط جنسی

امتناع زنان از روابط جنسی

آیا به علت کمی میل جنسی نیست که اغلب خانم ها از روابط جنسی امتناع می ورزند؟

شدت میل جنسی در زن‌ها و مردها متفاوت است. در بعضی زیاد و در بعضی کم یا اصلاً موجود نیست. بین این دو حد هم درجات مختلفی وجود دارد.

سردی جنسی در  خانم‌ها زیادتر و به‌صورت مختلف خودنمائی می‌کند. بعضی خانم‌ها میل و اشتهای جنسی ندارند در بعضی‌ها میل جنسی زیاد بوده و زودتر تحریک می‌شوند ولی از عمل جنسی خیلی کم و یا هیچ لذتی نمی‌برند. عده‌ای هم اصولاً نسبت به روابط جنسی کراهت  و نفرت داشته و آن را یکی از وظایف نامطبوع زناشویی می‌دانند.

خانمی ازلحاظ جنسی سرد است آیا اصولاً میل و احساسات جنسی ندارد یا نسبت به فرد مشخصی عکس‌العمل نشان نمی‌دهد؟

این نکته ایست که باید در هر مورد به آن توجه کرد. ممکن است خانمی اصولاً  سرد باشد و در هیچ حالتی میل جنسی نداشته باشد و یا ممکن است سردی او موقتی و نسبی باشد که مربوط به عوامل مختلف زناشویی هست.

سردی مطلق و دائم به‌ندرت دیده می‌شود. Dickinson می‌گوید«سردی جنسی خصیصه‌ای نیست که با انسان زاییده شود و تا دم مرگ باقی و برقرار بماند». فردی که احساسات جنسی ندارد ممکن است فقط به‌این‌علت باشد که تاکنون با نوع تحریکی که در او عکس‌العمل به وجود می‌آورد مواجه نشده است. در مطالعات خودم به این نکته پی برده‌ام خانم‌هایی که مدهی هستند سردی جنسی آن‌ها کامل است گاه‌گاهی از طریق استمناء و یا انواع مختلف عملیات جنسی لذت کامل می‌برده‌اند. در اینجا مسئله عدم میل جنسی مطرح نمی‌شود بلکه موضوع کشته شدن احساسات شهوانی و یا عدم عکس‌العمل در مقابل تحریکات جنسی مخصوصی در کار است.

بنابراین سردی کامل فوق‌العاده نادر است. تعداد کمی سرد و بی‌میل‌اند. از طرف دیگر در عده زیادی از خانم‌ها سردی و عدم عکس‌العمل موجود هست.Kaherine Davis در مقابل پرسش‌نامه‌هایی که برای هزار زن متأهل فرستاده بود چنین نتیجه گرفت که فقط در %62 آن‌ها روابط جنسی برایشان لذت‌بخش بوده است %16  در مقابل عملیات جنسی خنثی بوده‌اند.

برای %10 عمل جنسی مشمئزکننده و در %12  هم عکس‌العمل مشکوک بوده است. به‌عبارت‌دیگر  می‌توان %26 خانم‌ها را ازلحاظ جنسی بی‌میل تلقی نمود. در مؤسسه Margaret Sanger هم همین نتیجه به‌دست‌آمده است در این موسسه ما در شرح‌حال بیماران(Obsevation) وضعیت جسمی آن‌ها را هم یادداشت می‌کردیم، و در تجزیه‌وتحلیل نه هزار یادداشت %76 خانم‌ها میل جنسی طبیعی داشتند و %20 نسبت به عمل جنسی خونسرد بوده و %4  هم اکراه داشته‌اند. بنابراین از هر چهار زن یک نفر بی‌میل بوده .

 علت عدم میل جنسی چیست؟ آیا به علت نقص عضوی است؟

تکامل و تظاهر طبیعی میل جنسی به عوامل روانی و فیزیولوژیک بستگی دارد. بنابراین اختلالات روانی و جسمانی هرکدام ممکن است در شدت میل جنسی مؤثر واقع شوند. ازنقطه‌نظر بیولوژیک در  حیوانات معلوم شده که میل جنسی تحت کنترل هورمون هست مثلاً در حیوانات ماده ازدیاد میل جنسی مصادف با مرحله تخم‌گذاری و افزایش هورمون‌ها است که در این موقع ایجاد می‌شود. اگر تخمدان‌ها را درآورند تجویز هورمون‌های مربوطه فعالیت جنسی را تحریک می‌کند.

گر چه در خانم‌ها میل جنسی کمتر با هورمون‌ها رابطه دارد مع‌هذا اختلال در وظایف غدد داخلی ممکن است منجر به کمبود یا از بین رفتن میل جنسی بشود.

درهرحال مسلم شده که عوامل اجتماعی، تربیتی و روحی نقش مهم‌تری را در تکامل میل جنسی بازی می‌کنند.

اگر سری تکامل حیوانات را در نظر بگیریم به این نکته پی می‌بریم که هر چه جلوتر برویم فعالیت جنسی کمتر معلول اثر هورمون‌ها بوده و بیشتر مربوط به سیستم عصبی و مغز هست. به‌عبارت‌دیگر رفتار جنسی از  جنبه غریزی خارج‌شده و وارد جنبه تربیتی شده است. عوامل خارجی در فعالیت و چگونگی جنسی نقش مهمی را بازی می‌کنند.

در اکثر موارد عدم عکس‌العمل جنسی مربوط به‌ خاطرات قبل از ازدواج بوده و بعضی از آن‌ها هم مربوط به دوران طفولیت هست.ممکن است سردی جنسی به علت پرورش یافتن در محیط خیلی سرد باشد.

شیوع بیشتر سردی جنسی در خانم‌ها مربوط به تربیت جنسی غلط و عدم امکان رهایی از ترس و وحشتی است که در دوران طفولیت عارض آن‌ها شده است. عواملی که ممکن است میل جنسی خانم‌ها را مختل سازد ذکر کردم. مکن است هرکدام از این عوارض در تحت شرایط به خصوصی امیال جنسی را به‌کلی محو و نابود سازند. ترس و اضطراب یکی از علل شایع این سردی به شمار می‌رود مانند ترس از مسائل جنسی، ترس از تمکین، ترس از درد، از جراحات بدنی، آبستنی و غیره که اغلب آن‌ها مربوط به دوران طفولیت و بلوغ هست. اگر دختری با این فکر و عقیده پرورش یابد که ارتباطات جنسی شایسته حیوان و مایه پستی مقام، یا غیراخلاقی است یا اگر دائماً در برابر بیان هرگونه عواطف شخصی ملامت مذمت شود این عقیده در او نقش می‌بندد که مسئله جنسیت اصول مبتذل و هجو هست و مسلماً این تخیلات به‌زودی پس از ازدواج از بین نخواهد رفت. ممکن در این دوره مسئله برای او روشن شود ولی باز تحت تأثیر تخیلات و ترس‌های دوران طفولیت قرار خواهد گرفت. اجازه بدهید قسمتی از نامه‌ای را که مربوط به همین موضوع هست برایتان نقل کنم: نامه مزبور از خانم متأهلی است که فارغ‌التحصیل کالج بوده و بی‌نهایت به شوهر خود علاقه دارد. ازلحاظ جسمی کاملاً سالم است ولی از فقدان میل جنسی در رنج و عذاب، دوران طفولیت خود را این‌طور شرح می‌دهد.

«همواره تصور می‌کردم که روابط جنسی دلیل ضعف بوده و گناهی است که هرگز بخشیده نخواهد شد. تا سن 16 سالگی تصور می‌کردم که برای هر زنی چند طفل معین مقدر شده و فقط یکی نزدیکی جهت این امر کافی خواهد بود. این تنها راهی بود که من برای خو توجیه می‌کردم چرا در و مادرم باوجود شدت فقر و هلاکت بازهم بچه‌دار می‌شوند. شدت فقر خانوادگی و افزایش دائمی فامیل ما در من ترس و اضطرابی برای ازدواج و عمل جنسی باوجود آورد…

هر چه بزرگ‌تر می‌شدم وحشت من از مقاربت و آنچه را که بدبختی زندگی زناشویی تلقی می‌کردم بیشتر می‌شد».

در اینجا عوامل زیادی مؤثر. عدم تعلیم و تربیت جنسی، تطبیق عمل جنسی با ضعف و گناه و بالاخره ترس از زیستنی و زایمان دست‌به‌دست هم داده و مانع بروز میل جنسی در این خانم جوان شده است. مدت مدیدی طول کشید تا خانم مزبور توانست بر تخیلات خود غلبه کند.

راجع به ازدواج چطور؟ آیا گاهی اوقات شوهر مسئول سردی زن نیست؟

چرا، عدم میل جنسی ممکن است مربوط به عوامل موجود در زناشویی باشد. عکس‌العمل جنسی زن با وضعیت روحی او و چگونگی زندگی زناشویی‌اش کاملاً ارتباط دارد. مرد ممکن است از زنی هم الا نسبت به او میل ندارد ارضاء گردد ولی زن نمی‌تواند از مردی که نسبت به او مهر و علاقه ندارد و یا مردی که به او توجه نمی‌کند ارضاء شود . بنابراین عکس‌العمل جنسی زن در مقابل شوهر بستگی دارد به احساسات، رفتار و سلوک و علاقه‌ای که شوهر به زن توجهی نداشته باشد او نیز به‌هیچ‌وجه میل ندارد که شریک جنسی او شود. در مورد سردی جنسی قدرت و چگونگی جنسی مرد را نیز باید در نظر گرفت.

Dickinson می‌گوید«برای اینکه خانمی ازلحاظ جنسی سرد بشود دو فرد لازم است». اگر شوهر بی‌مهارت و ناآزموده باشد و یا هنر عشق‌بازی را فاقد باشد یا اگر در تحریک و ترغیب زن کوشش نکند او نیز ازلحاظ خاموش مانده و سرد باقی خواهد ماند. اگر قدرت جنسی مرد کافی نباشد. و یا میل جنسی او کم باشد،  اگر انزال زود و یا به‌سرعت واقع شود و یا اگر مقاربت منقطع انجام داده و قبل از این‌که زن کاملاً تحریک شود خود را عقب بکشد آن‌وقت است که در زن تنفر و اکراهی در مقابل روابط جنسی به وجود می‌آید. یعنی یا تحریک مشاهده و یا محرومیت‌های متوالی تدریجاً سبب از بین رفتن احساس  لذت شده و بالنتیجه میل جنسی او از بین می‌رود.

درهرحال اگر متولیاً او را پادرهوا نگاه‌دارند پس از مدتی به‌هیچ‌وجه تمکین نخواهد کرد.

خوب فرض کنیم مردی پس از ازدواج پی برد به اینکه زنش ازلحاظ جنسی سرد است چه‌کاری می‌تواند بکند؟

باید دانست که عکس‌العمل جنسی زن ممکن است برای مدتی به‌طور طبیعی خاموش بماند.میل به منتهی درجه نمی‌رسد مگر این‌که زن به سن 20 سالگی برسد. Moll میل جنسی را به دو قسمت تقسیم کرده است. یکی میل به تماس بدنی مثل لمس و بوسیدن،  دیگری میل به رابطه جنسی یعنی تخلیه کشش  جنسی، در دختران ابتدا میل به تماس بدنی بیشتر وجود دارد تامیل به تماس اعضا تناسلی. بنابراین از نوازش ، بوسه و در آغوش گرفتن بیشتر احساس لذت می‌کنند.

بعضی از خانم‌ها از همان اوایل ازدواج میل زیادی دارند ولی گاهی ماه‌ها و سال‌ها طول می‌کشد تا احساسات جنسی آن‌ها بیدار شده  و بتوانند در عملیات جنسی از روی میل شرکت کنند و از آن متلذذ گردند. بنابراین اگر در ابتدا قدری عکس‌العمل جنسی زن ضعیف باشد دلیل بر این نیست که هنوز استعداد جنسی نهایی توسعه و تکامل نیافته.اگر سردی ادامه پیدا کند درمان آن بستگی به علت و ماهیت سردی داشته و در افراد مختلف متفاوت هست. باید به طرفین مسائل جنسی را آموخت. زن باید خوف و هراس بی‌مورد را ترک کن. دستورات مختلف در مورد هنر جنسی و عشق‌بازی و تهیه  روش‌های صحیح و قابل‌اعتماد برای جلوگیری از آبستنی و روش‌های درمانی طبی و روانی دیگر ارزش زیادی نخواهد داشت.

 شوهر باید حتم بااطلاع باشد و مهارت و ملایمت به خرج دهد و بداند چگونه و از چه راهی همسر خود را تحریک کند. باید همواره نکاتی را که برای ارضاء همسرش لازم است مدنظر داشته باشد.

زن باید کوشش کند تا بفهمد علت ناتوانی‌اش چیست؟

چه چیز کم دارد و اهمیت درمان آنچه قدر است.

گاه‌گاهی ممکن است خانمی باآب‌وتاب و تکبر زیادی سردی خود را بیان نموده و بگوید که از روابط جنسی لذت نمی‌برد.

ممکن است بی‌حسی جنسی خود را نشانه‌ی تقوای اخلاقی و غلو روحانی بداند و بگوید آه من از آن‌ها نیستم. مسائل جنسی برای مفهومی ندارد! اگر  شوهرم هرگز با من تماس نگیرد هرگز اهمیت نمی‌دهم.

در حقیقت چنین وضعیتی ذاتاً عامل مؤثری عدم موفقیت آن فرد هست. خانم‌ها باید بدانند و بفهمند که عکس‌العمل جنسی دوجانبه دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای در توازن و توافق زناشویی هست و سردی آن‌ها مایه افتخار نبوده بلکه دلیل نقص روحی و عیب جسمی هست.

باید به این نکته پی ببرند که اگر خودشان بی‌میل‌اند ولی شوهرشان نمی‌تواند برای مدت مدیدی شوق و حرارت جنسی خود را کنترل کند. از طرف دیگر باید بکوشند تا برای سعادت خود و ازدواج عکس‌العمل و علاقه جنسی‌شان تکامل حاصل کنند.

قدمی فراتر نهاده اضافه می‌کنم اگر میل جنسی زن خیلی شدید نیست نباید آن را به شوهر خود ابراز کرده و یا عدم عکس‌العمل خود را به او متذکر گردد. بهتر است در  عملیات جنسی  علاقه نشان داده و بدین‌وسیله باعث افزایش توازن زناشویی و اصلاح سردی جنسی بشود.

 گفتید برخی از خانم‌ها دیر به مرحله طغیان شهوت (Climax) می‌رسند آیا این نوعی از سردی جنسی است؟

عدم توانایی دررسیدن به ارگاسم با سردی متفاوت هست. در مورد سردی، زن یا میل جنسی ندارد و یا عمل جنسی برای او لذت‌بخش نیست ولی در مورد اول ممکن است میل جنسی طبیعی بوده و حتی لذتی که از عمل حاصل می‌گردد شدید باشد  ولی به مرحله ارگاسم نرسد.

عدم توانایی دررسیدن به ارگاسم یکی دیگر از علل ناهماهنگی‌های جنسی به شمار می‌رود.

معمولاً تکمیل عمل جنسی با عکس‌العمل مشخص جسمی و روحی ، با احساسات شهوانی و انقباض عضلانی موضعی که نشانه‌ی ارگاسم است  همراه هست .

خیلی از خانم‌ها به‌ندرت  و یا گاهی اصلاً به این مرحله نمی‌رسند و این نقص گاهی منجر به کشمکش و عدم رضایت زناشویی می‌شود.

آیا این حالت شایع است؟

 بله، بیش از آن چیزی که تصور می‌رود و شاید یکی از علل مهم شکایت خانم‌ها باشد.

قدرت رسیدن به ارگاسم را نمی‌توان به مثبت و منفی تقسیم کرد . ممکن است ازلحاظ شدت و درجه از  حالات جزئی و زودگذر تا عکس‌العمل عضوی شدید تغییر نماید. اغلب  خانم‌ها در  هر رابطه جنسی به ارگاسم مطلوب می‌رسند بعضی‌ها خیلی دیربه‌دیر مثلاً در هر 3 یا 4 مقاربت یک‌مرتبه، بعضی‌ها هم ندرتاً به ارگاسم می‌رسند مگر موقعی که حوادث روحی و فیزیولوژیکی مخصوصی سبب آزاد شدن کشش جنسی بشود .

عده‌ای هم باوجودی که از ارتباطات لذت می‌برند بااین‌حال هیچ‌وقت به ارگاسم نمی‌رسند.

راجع به این مطلب مطالعات زیادی شده .Hamilton در تجزیه‌وتحلیلی که از روابط زناشویی صد زن و شوهر به عمل آورد به این نتیجه رسید که %40 خانم‌ها خیلی کم و یا اصلاً استعداد رسیدن به ارگاسم را ندارند. Dickinson در مطالعه‌ی 310 نفر به این نتیجه رسید که از هر 5 نفر 2 نفر به ارگاسم می‌رسند و یک نفر گاه‌گاهی به ارگاسم می‌رسد و 2 نفر هم اصلاً به ارگاسم نمی‌رسند.

 در موسسه‌ی  مارگارت سانگر از 8500 زن %34  آن‌ها ارگاسم طبیعی داشتند %46 به‌ندرت یا گاه‌گاهی و %20 هم اصلاً به ارگاسم نمی‌رسند. در مطالعات دیگر که شامل شرح‌حال 300 نفر بود عین همین نتایج به دست آمد. یعنی %41  منظما به ارگاسم می‌رسیدند %43  گاه‌گاهی و یا ندرتاً و %16 اصلاً به ارگاسم نمی‌رسیدند. چون افرادی که در این مطالعات شرکت کرده بودند در اصل برای اشکال و ناهماهنگی جنسی مراجعه ننموده بودند بنابراین ارقام فوق را می‌توان حد متوسط برای رسیدن به ارگاسم دانست.

چرا انقدر خانم‌ها دررسیدن به ارگاسم اشکال‌دارند؟

هنوز درباره‌ی این عدم موفقیت اتفاق آرا وجود ندارد. بعضی‌ها می‌گویند طغیان شهوت در زن پدیده‌ی فیزیولوژیکی عمومی نیست و حیوانات ماده در عملیات جنسی هیچ‌وقت به ارگاسم مخصوصی نمی‌رسند. این عده تکامل رفلکس ارگاسم را یکی از صفات مخصوص انسان می‌دانند ، که هنوز عمیقاً جایگزین نشده و بنابراین دستخوش تغییرات و اشکالات زیادی می‌شود.

به نظر من عدم موفقیت را باید در علل خصوصی جست‌وجو نمود خواه این علل جسمی باشند خواه روحی . ازلحاظ عضوی اشکالات رسیدن به ارگاسم را می‌توان به وضعیت نسبی نقاط تحریک دستگاه تناسلی زن نسبت داد. یک نکته مهم وجود دارد، همان‌طوری که قبلاً گفتیم احساسات شهوانی زن در کلیتوریس متمرکز هست. قبل از این‌که از طریق زناشویی روابط برقرار گردد معمولاً ارضای شهوانی از طریق تحریک کلیتوریس و دستگاه تناسلی خارجی تأمین می‌گردد.

تحریک زیاد از حد این نواحی در دوران جوانی و بلوغ چه به‌وسیله‌ی خود شخص و چه توسط دیگری ممکن است احساسات جنسی را در این ناحیه متمرکز سازد. پس‌ازاینکه در اثر زناشویی روابط جنسی برقرار می‌گردد چنین فردی انتظار دارد که عکس‌العمل شهوانی از طریق تماس با دیوار ه مهبل به دست آید ولی در خیلی از  خانم‌ها دیواره‌های مهبل ازلحاظ شهوانی حساسیتی ندارد. مدتی پس از برقراری زندگی جنسی  امیال و لذائذ جنسی هنوز در کلیتوریس متمرکز هست. ازاینجا علت این‌که چرا بعضی از خانم در اثر تماس دستگاه تناسلی خارجی به ارگاسم می‌رسند ولی در اثر تماس مهبل هنگام مقاربت کم و یا اصلاً ارضا نمی‌شوند واضح و آشکار می‌گردد.

چرا خود مهبل زیاد حساس نیست؟

 شاید به‌این‌علت است که کلیتوریس و لب‌های داخلی بیش‌تر از دیواره‌های مهبل درروی اعصاب حسی هستند . ممکن است لذت جنسی زن هنگام مقاربت از تحریک نواحی اطراف داخل مهبل سرچشمه بگیرد.

آیا هنگام مقاربت کلیتوریس تحریک می‌شود؟

 مستقیماً خیر ، و چنان چه تحریک هم بشود بسیار جزئی است به نظر من این موضوع یکی از نقایص فیزیولوژیکی خانم‌هاست اگر به شکل دستگاه تناسلی مراجعه شود ملاحظه می‌گردد که کلیتوریس تقریباً یک اینچ یا بیشتر بالای سوراخ مهبل قرارگرفته بنابراین هنگام مقاربت تماس مستقیم بین کلیتوریس و آلت بسیار کم است. فقط هنگامی‌که دخول به‌طور کامل و عمیق انجام‌گرفته ممکن است فشاری از خارج به کلیتوریس نواحی اطراف وارد آید.

 بنابراین اشکالاتی که خانم‌های جوان در اوایل ازدواج با آن مواجه می‌شوند. ممکن است به‌این‌علت باشد که دخول کامل انجام نگرفته و درنتیجه تماس اعضای تناسلی هم کافی و کامل نیست.

 احتمال می‌رود که فاصله‌ی کلیتوریس تا مجرای ورودی مهبل تأثیری در استعداد  خانم‌ها برای رسیدن به ارگاسم داشته باشد. هرقدر کلیتوریس از مدخل بالاتر بوده و از آن دورتر باشد تماس هم کمتر بوده و اشکال بیشتری برای رسیدن به اوج شهوت وجود خواهد داشت. در سال‌های اخیر ما فاصله‌ی کلیتوریس را تا مدخل در عده‌ی زیادی اندازه گرفتیم. این اندازه از 2.5 تا 0.5 اینچ بود که به‌طور متوسط در حدود 1.5 اینچ هست. گر چه همیشه نتایج حاصله موافق نبوده و حتی گاهی هم مغایر بوده است بااین‌حال به این نکته پی برده‌ایم که وقتی  فاصله کلیتوریس تا مدخل کوتاه باشد خانم مزبور جزو گروهی است که زود به ارگاسم مطلوب و لذت‌بخش می‌رسد.

 تازه در این‌گونه موارد باید ارزش آن را با مسائل روحی و جسمی دیگر که در روابط جنسی دخیل‌اند  در نظر گرفت

آقای دکتر آیا عوامل روحی دررسیدن به ارگاسم تأثیری دارند؟

 برای اینکه شرایط روحی و هیجانی را که سبب اشکال دررسیدن به ارگاسم می‌شوند در نظر بگیریم باید آنچه را که قبلاً درباره‌ی هماهنگی‌های جنسی بیان کردیم تکرار کنم. همان عوامل روحی که ممکن بود اسپاسم تناسلی و سردی جنسی را باوجود آورد ممکن است باعث اشکال دررسیدن به ارگاسم بشوند. تربیت جنسی غلط، محدودیت‌ها، ترس و اضطراب ، توافق به جنس موفق و سایر انحرافات جنسی ممکن است دررسیدن به ارگاسم تولید اشکال کنند. عدم توانایی دررسیدن به ارگاسم ممکن است نشانه‌ی یک اکراه و بی‌میلی ناخواسته نسبت به مواضع جنسی باشد.

آیا قدرت جنسی شوهر و یا فن را که به کار می‌برد در ارگاسم زن تأثیری دارد؟

بله، در خیلی از موارد عدم توانائی زن دررسیدن به ارگاسم ممکن است مربوط به ناتوانی جنسی شوهر باشد. زمانی را که زن برای عکس‌العمل جنسی لازم دارد خیلی طولانی‌تر است تا مرد زیرا هم خیلی طول می‌کشد تا تحریک شود و هم طول می‌کشد به ارگاسم برسد.اگر  مرد فقط روابط جنسی را وسیله‌ای جهت ارضا امیال بیولوژیکی خود تصور کرده و قبل از نزدیکی برای تحریک همسر خود کوشش نکند و نتواند برای مدتی نعوظ خود را نگه‌داشته و زود به ارگاسم برسد زن ممکن است کاملاً تحریک نشده و قبل از اتمام عمل نزدیکی به ارگاسم نرسیده باشد. علت اینکه چرا بعضی از خانم‌ها با مردی عکس‌العمل نشان می‌دهند و با دیگری نشان نمی‌دهند ازاینجا معلوم می‌شود . باید دانست که قدرت رسیدن به ارگاسم در زن فقط مربوط به‌شدت جنسی و یا مهارت جنسی شوهر نیست. در خیلی از موارد مشاهده می‌شود که قدرت جنسی مرد حتی بیش از معمول  هست و مهارت کافی هم دارد بااین‌حال حتی مدتی پس از عشق‌بازی قبل از مقاربت و طول دادن عمل، همسرش به ارگاسم نمی‌رسد. در اینجا عوامل روحی و جسمی دیگری که قبلاً به آن اشاره شد دخالت دارند.

آقای دکتر اگر خانمی ازلحاظ جنسی سرد باشد و یا نتواند به ارگاسم برسد آیا دلیل کمی علاقه نسبت به شوهرش هست؟

خیلی از مردها تصور می‌کنند که اگر زن نتواند هنگام مقاربت کاملاً عکس‌العمل از خود نشان بدهد دلیل بر فقدان محبت و یا ازخودگذشتگی اوست ولی در حقیقت عدم توانایی دررسیدن به ارگاسم به‌هیچ‌وجه دلیل فقدان عشق و انجذاب نیست. ممکن است خانمی بی‌نهایت به شوهرش علاقه داشته باشد ولی در روابط جنسی با او نتواند ارضا بشود. خیلی از خانم‌ها از عشق‌بازی بیشتر لذت می‌برند تا از مقاربت واقعی ،بنابراین نرسیدن به ارگاسم هنگام مقاربت دلیل بر عدم انجذاب روحی و جسمی نیست.

آیا نرسیدن به ارگاسم در تندرستی زن تأثیری دارد؟

باید این نکته را متذکر شوم که اگر چنان چه خانمی به طغیان شهوت نرسید بااین‌حال از عمل جنسی لذت فراوانی خواهد برد. اکثر خان‌ها اصولاً راجع به ارگاسم اطلاعاتی ندارند تا موقعی که از کسی می‌شنوند یا درجایی مطالعه می‌کنند. از این به بعد است که از عدم ارضا کافی آگاه می‌شوند. آنچه را که درباره تظاهرات ارگاسم تعریف و توصیف می‌کنند بیشتر جنبه خیالی دارد تا حقیقی اکثر مردان وزنان همواره منتظر و مترصد شور و احساساتی هستند که کمتر وجود دارد. آنجایی که D. H. Lawrence حالت زنی را هنگام اتمام عمل نزدیکی شرح داده می‌گوید«گرداب‌های شدیدی از شور و احساسات حس می‌کرد که هر آن اعماق نسوج و هوش و حواس او را طواف می‌نمود به‌طوری‌که او را به‌صورت مایع متحدالمرکزی از احساسات جلوه می‌داد. سپس دراز می‌کشید و با ناله‌های گنگ و غیرملفوظ زارزار می‌گریست»، می‌خواسته حالات و احساست زنی را بیان کند که دارای طغیان شهوت شدید هست ولی درباره خانم‌های متوسط‌الحال جنین کیفیتی به‌هیچ‌وجه صادق نیست. خیلی از  خانم‌ها را مشاهده کردم که چنین مطالبی را مطالعه کرده بودند ولی در خود عین آن را مشاهده نکرده لذا سخت مضطرب و آشفته شده بودند و خیلی از مردها ناراحت می‌شوند که چرا همسرشان چنین عکس‌العملی را از خود ظاهر نمی‌کند باوجودی که عکس‌العمل طرفین در حقیقت رضایت‌بخش هست.

چنان چه دررسیدن به ارگاسم حقیقتاً نقصی باشد اثرات آن برای زن بستگی دارد و به میل جنسی و درجه تحریک او در موقع مقاربت. اگر میل جنسی او کم بوده و یا تحریک کم شود عدم ارگاسم به‌ندرت در او اثر سوئی خواهد داشت ولی اگر خیلی تحریک‌شده باشد نرسیدن به ارگاسم ممکن است او را در محرومیتی باقی گذارد که ازلحاظ روحی و فیزیولوژیک به حال مضر است.

 هنگام تحریکات جنسی دستگاه تناسلی پرخون شده و ازلحاظ جسمی و روحی کششی شخصی را فرامی‌گیرد. با اتمام عمل مقاربت اگر ارگاسم ایجاد شود این کشش  آزادشده و حال رخوت و سستی دست می‌دهد(این حالت را در اصطلاح   Detumescenceمی‌گویند کلمهTumescence به معنی آماس و ورم هست که پرفیکس De آن را منفی نموده و معنی خوابیدن و یا از بین رفتن آماس و ورم را می‌دهد- مترجم) در اثر نرسیدن به ارگاسم این آزادگی کافی نبوده و ممکن است زن برای مدتی در حال ناراحتی و عدم رضایت باقی بماند. اگر این حالت متولیاً  تکرار گردد سبب اختلالات روحی و جسمی مختلف می‌شود.

 آیا نرسیدن به ارگاسم در قدرت باروری تأثیر دارد؟

تا آنجایی که معلوم شده بین ارگاسم و باروری رابطه خیلی کمی وجود دارد. شاید اصولاً در زن ارگاسم لزوم بیولوژیکی نداشته باشد. بدون شک ارگاسم مرد برای تولیدمثل لازم است زیرا در این موقع است که در اثر انزال، منی وارد دستگاه تناسلی زن می‌شود و بدون انزال تلقیح امکان ندارد. بعضی‌ها معتقدند که ارگاسم به آبستنی کمک می‌کند زیرا در این موقع رحم منقبض‌شده و با عملی مشابه مکیدن منی را به داخل می‌کشد. ولی این موضوع قابل‌قبول نیست زیرا ثابت‌شده زن بدون رسیدن به ارگاسم می‌تواند آبستن شود. من شرح‌حال خیلی از خانم‌ها رادارم که هرکدام چند بچه‌دارند و در سراسر دوران زناشویی خود حتی برای یک‌دفعه هم به ارگاسم نرسیده‌اند. بنابراین لازم نرسیدن به ارگاسم در قدرت باروری زن به‌هیچ‌وجه تأثیری ندارد.

برای عدم توانایی دررسیدن به ارگاسم چه باید کرد؟

باید دید علت این ناتوانی چیست. اگر عیب در فن جنسی شوهر است بدون شک باید آن را اصلاح کرد. اگر مربوط به طرز فکر زن درباره مسائل جنسی است باید سعی کرد تا قیودات بی‌مورد و ترس‌های عمدی و غیرعمدی را برطرف کرد. گاهی اوقات درمان با هورمون‌ها جایز است ولی فقط در مواردی که اختلالات غددی موجود باشد.

بنابراین در اینجا هوش و فراست طبیب دارای اهمیتی شایان هست. آنچه مربوط به طرز رفتار شوهر است من قبلاً به‌طور مفصل صحبت کردم و لزوم عشق‌بازی قبل از مقاربت و تحریک زن را تأکید کردم. مرد به‌هیچ‌وجه قبل از این‌که به‌طور کامل تحریک شود مقاربت را شروع کند و تا آنجایی که می‌تواند باید کوشش کند تا عمل را طولانی کند تا زن وقت داشته باشد به‌طور کامل عکس‌العمل نشان دهد.

گاهی تغییر دادن وضعیت مقاربت مفید هست. بعضی از خانم‌ها به علت ارتباط تشریحی اعضا تناسلی‌شان در وضع مخصوصی مثل «وضعیت معکوس یا عقب» خوب به ارگاسم می‌رسند و در وضعیت‌های عادی به ارگاسم نمی‌رسند.

درهرحال بهتر است وضعیتی اتخاذ نمود که برای طرفین مطلوب باشد. زن و شوهر باید در بحث مسائل مربوط به خودشان آزاد باشند و هرکدام نوع تحریکی را که برایش لذت‌بخش‌تر است به دیگری گوشزد نماید. باید مطابق میل و احتیاجات فردی خود فن‌هایی را که به کار می‌برند تغییر دهند. به علت تمرکز تحریکات در کلیتوریس خیلی از  خانم‌ها هنگام مقاربت به ارگاسم نمی‌رسند. در چنین  حالتی لازم است  شوهر کلیتوریس را هنگام عمل یا پس‌ازاین که خودش به ارگاسم رسید با دست تحریک کند. بهتر است بدین‌وسیله نتیجه را کامل کنیم و نگذاریم احساس محرومیت جسمی و روحی که نتیجه ارتباطات جنسی ناقص هست پیش آید.

انتشار توسط 8 تم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*